Uncategorized

kişisel/ kişi, kendinden bilir işi

selam,
kişisel olmayan bir selam vermek istedim 🙂

kişisellikle ilgili endişeler seziyorum çevremde hatta kaygılar bile denilebilir. kişisel eşyalar, kişisel ihtiyaçlar, kişisel ilgi alanları hatta kişisel görünümden falan bahsediliyor. herkesin daha özel, daha kişisel olma arzusunu mevcut sistem mi pompalıyor yoksa insanoğlunun fıtratında mı var?

a-621kişiselleştikçe/kişiselleştirdikçe ayrılır mıyız diğer insanlardan? yoksa tam da bu kişiselleşme/kişiselleştirme çabasından ötürü mü herkesleşiriz?

neden bazı insanlara “herkes gibi” derken bazı insanlara “özel bir kişilik” diyoruz? hayata karşı duruşları mı, insanların yardımına koşuşları mı, hatta hiçbir şeye gerek yok samimi, içten olmaları mı bizim için onları özel yapıyor? son olarak herkes gibi olmaktan bu kadar rahatsız olma sebebimiz egomuz mudur, yoksa gene herkeslik mi etmekteyiz dersiniz? yoksa herkesin herkesi iki biradan sonra sevmesi hoş değil mi aslında?

(burada araya girip “özel kişi” olarak tanımladığım insanlara baktığımda onların tarafımca özel adlandırılma nedeninin insanların içini, kalkanların altında yatanları görebilme yetenekleri olduğunu söyleyebilirim.)

cevapları bulma süreci keyifli oluyor ancak soruları sorma süreci daha keyifli bana sorarsanız.
belki cevapları yazmanın da keyifli olduğunu düşünürseniz eğer yazın bana.

sevgiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir