bayan yanı

çocuk susar sen susma !

Malum yakın zamanda çok acı bir şekilde kaybettiğimiz bebeklerimizin acısı üzerimizde. Ve bugün sadece onlar için yazmak istiyorum. Fotoğraflarını dahi paylaşmaya kıyamıyorum ama onlara birileri kıydı arkadaşlar! O çocuklar bugün hayatta yok! Bu yüzden tekrar ediyorum çocuk susar sen susma.

Geride kalanlar için o kadar ağır bir yük ki bu; geride kalanlardan kastım aileleri değil bizler. Dış kapının dış mandalı olduğunu zanneden hepimiz, bir şekilde bu olaylara çanak tutan bizler!

nasıl çanak tuttuk biliyor musunuz?

*Susarak. Hatırlasanıza gençliğinizi, çocukluğunuzu. Nelere sustuk biz?

Bu ülkede yaşayan kadınlardan bir tanesi yoktur ki “ben tacize uğramadım” desin. Yolda yürürken atılan laflar, otobüste dolmuşta orasını burasını dayayanlar, tenha yolda açıp bir tarafını gösterenler çeşit çeşit.. Biz bunları hep “ufak tefek” tacizler olarak görmedik mi? Otobüste korkudan adama bağırmak yerine, durduğumuz yeri değiştirmedik mi? Ailelerimize söylerken bile çekinmedik mi? Hatta pek çoğumuz söylemedi bile. Neden? “Düzgün giyinseydin” ya da “kırıtmasaydın” vb. lafları duymamak için susup, üstünü kapatmadık mı? Bu tip sapıklar böyle böyle cesaret kazanmadılar mı?

Bugün sana cinsel organını gösteren yarın bir çocuğa dokunmaya çalışmayacak mı zannediyordun? Bir çocuğa, bir hayvana, bir engelliye ya da yaşlıya? Kendinden güçsüz birini gördüğünde içindeki ezik yılların ezilmişliği, eksikliğiyle ortaya çıkmayacak mı zannediyorduk?

Hem de ne sustuk be! Biz sustukça bunlar yüz buldu, cesaret buldu. Biz utandık, bize laf ederler sandık, kuyruk salladı demesinler diye sustuk. “Desinler kardeşim ne derlerse desinler ben tacize uğradım diye suçlu değilim ben mağdurum” bile diyemedik.

Peki ya toplumun taciz/tecavüz olaylarında kadını suçlu görmesi, bu nasıl bir bakış açısıdır?

okuduğumuz haberleri hatırlasanıza;

*”o saatte sokakta ne işi varmış”

*”açık saçık giyinmeseymiş”

*”zaten bakire değilmiş”

*”zaten alkollüymüş”

*”küçüğün rızası varmış”

*”bir kereden bir şey olmaz”…

Tüm bunları gördük ve duyduk hem de bu konuları çözmekle/araştırmakla mükellef resmi yöneticilerin ağızlarından. Onlar demediler ki keçi, ördek, damacana, oğlan çocuğu, kız çocuğu, parktaki bank, kedi, köpek vb. pek çok şey için bu teoriler bu varsayımlar yok hükmünde!

Tüm bu baskılara, toplumdışı edilmelere göğüs gererek ortaya çıkan hakkını arayan kadınlar yok mu? Elbette var hatta gün geçtikçe sayıları artıyor onlara buradan teşekkür etmek istiyorum yargı sürecinin uzunluğuna toplum baskısına rağmen haklarını aradıkları için. Diğer yandan bu öylesine bir hak arama değildir benim gözümde. O sürece soktuğunuz her sapık; öncelikle sonrasında yapacağı benzer bir hareket için içinde bir korku taşıyacaktır. Bu açıdan caydırıcı etki ettiği çok insan olacaktır. İkincisi ıslah olmayıp, korkmadan tekrar bu tarz davranışlarda bulunacak bir insan için ise sicilinde koskoca bir leke bırakmış olacaksınız. Böylece tekrarladığında alacağı ceza da o oranda artacaktır ki bu da çok büyük bir şey bence.

Bu noktaya kadar dikkat ettiyseniz sadece kadınlardan bahsettim. Çocuklar ve onların başına gelenlerden bahsetmek bile o kadar zor ki; aileleri nasıl dayanıyorlar bu acıya bilmiyorum ve çok üzülüyorum.

çocuk susar sen susma

Susmayın kadınlar, erkekler teşhir edin başınıza geldiğinde bu olayları, bu adamları. Teşhir edelim ki utansınlar, rezil olsunlar, bu kadar kolay olmayacağını bilsinler, tekrar etmeden önce on kere düşünsünler. Çünkü bizden sonra hedefleri çoluk, çocuk vb. oluyor.

Otobüste rahatsız eden birisi mi var? Biraz yüksek sesle “lütfen uzaklaşır mısınız?” dediğinizde dahi konu kapanıyor. İlla çığlık çığlığa imdat isteyeceğiz sanmayın. Sen kendinin farkındaysan, kendi bedeninin kıymetini biliyorsan bu senin ses tonuna dahi yansıyor. Korkma!

Lütfen korkmayın! Korkup susmayın! Sustukça bunlara prim vermeyin! Çocuk susar, siz susmayın! Çocuğunuza da susmamayı öğretin! Çocuklara bedenlerine izinsiz kimsenin dokunamayacağını ve özel bölgelerin ne olduğunu öğretin!

Not; Gençken böyle bir “basit nitelikli cinsel saldırı” davasıyla 5 yıl artı temyiz süresi boyunca pes etmeden uğraşmış ama sonunda tacizci aleyhine davanın sonuçlandığını görmüş bir genç kadın bunları yazıyor!

Not2; Yıllar sonra gelen güncelleme; susmakla kalmayalım şu derneğe az çok demeden destek çıkalım UCİM. Bu çocukların katillerinden hesap soruyorlar. Ayaklarına taş değmesin!

*Kapak Kat Jayne adlı kişinin Pexels‘daki fotoğrafı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir